IPW element obrabiany - przejmowanie przygotówki z innego WORKPIECE

00__mianiatura

"A przepraszam, co to w ogóle jest" ?

Mimo, że opcja dostępna jest już od wielu wersji NX CAM często możemy się spotkać z tego typu pytaniem.

Najprościej mówiąc ("po chłopsku") to coś trochę podobnego do znanej z operacji CAVITY_MILL opcji służącej do obróbki po przemocowaniu / zaindeksowaniu elementu obrabianego:

Cutting Parameters (Parametry obróbki) - Containment (Zakres) - In Process Workpiece (Obiekt IPW) - Use 3D (Użyj 3D).

Innym porównaniem mogło by być tworzenie przygotówki na podstawie bryły STL powstałej po wcześniejszych obróbkach.

Jednak zarówno w pierwszym jak i w drugim przypadku porównania są tylko przybliżone, a funkcjonalność jest nieco inna. Dzieje się tak dlatego, że nie każda operacja ma do wyboru opcję Use 3D (Użyj 3D), a nadpisywanie pliku STL po zmianach we wcześniejsze części technologi szybko może stać się bardzo uciążliwe.

Wybór opcji: IPW - In Process Workpiece (IPW element obrabiany)

​Opcja IPW - In Process Workpiece (IPW element obrabiany) dostępna jest standardowo w WORKPIECE, w miejscu wyboru przygotówki.

​Oczywiście aby móc korzystać z IPW - In Process Workpiece (IPW element obrabiany) trzeba mieć co przejmować :)

Czyli potrzebna nam przygotówka, która już została wcześniej częściowo obrobiona (i ją będziemy przejmowali do dalszego procesu technologicznego). 

Inną sprawą jest natomiast to jak, gdzie i w jakim module NX CAM została zaprogramowana dotychczasowa technologia. Tutaj mamy kilka możliwości i nie znając podstawowej funkcjonalności IPW - In Process Workpiece (IPW element obrabiany) możemy zabrnąć z "ślepy zaułek", kwitując na końcu całość "coś to nie działa". Zazwyczaj jest to jednak brak konsekwencji w stosowaniu tej funkcjonalności NX'a.

Podstawowe zastosowanie - obróbka w złożeniu

​Przez długi czas jedyną możliwością stosowania IPW - In Process Workpiece (IPW element obrabiany) była praca w złożeniu, a ściślej rzecz ujmując w złożeniach modułów do frezowania. Taki stan utrzymywał się do wersji NX 10 i umownie został w tym artykule nazwany podstawowym zastosowaniem.

W takim przypadku część obrabiana musi być elementem podzłożenia. Dozwolone jest jej kopiowanie ale należy pamiętać, że cały czas musi być to ten sam komponent złożenia, a jedynie może się zmieniać jego położenie.

​Na omawianym przykładzie (dla lepszego zobrazowania zagadnienia) zastosowano dwa takie same komponenty w różnym położeniu (przesunięcie i obrót) tak jakby miały być obrabiane np. w dwóch zamocowanych obok siebie imadłach.

Oczywiście można wykonać też obróbkę na jednym komponencie, a nawet w razie potrzeby na jednym układzie MCS. Wszystko zależy od zastosowanej przez programistę technologii.

​Podstawowe działanie będzie polegało więc na obrobieniu części w pierwszym ustawieniu. Dla uproszczenia przyjmijmy, że będzie to Bounding Block (Blok graniczny).

Następnie w kolejnym WORKPIEC'e należy :

  • Wybrać ​opcję IPW - In Process Workpiece (IPW element obrabiany).
  • Wskazać przygotówkę źródłową (czyli już częściowo obrobiony w poprzednim zamocowaniu półfabrykat). Służy do tego polecenie Select Source for IPW (Wybierz źródło dla obiektu IPW).
  • Zaktualizować półfabrykat w za pomocą polecenia Update Local IPW from Source (Zaktualizuj lokalny obiekt IPW ze źródła).

​Po tych zabiegach nowa operacja powinna rozpoznać aktualny stan przygotówki, pomimo zastosowania ustawienia: Cutting Parameters (Parametry obróbki) - Containment (Zakres) - In Process Workpiece (Obiekt IPW) - None (Brak).

​W przypadku zmiany we wcześniejszym etapie technologicznym należy jedynie zaktualizować przygotówkę za pomocą przycisku Update Local IPW from Source (Zaktualizuj lokalny obiekt IPW ze źródła),  a najczęściej wystarczy po prostu zaakceptować komunikat podczas przeliczania ścieżki z nieaktualnego WORKPIEC'a.

​W razie potrzeby można dodawać jeszcze kolejne WORKPIECE, wraz z kolejnymi pozycjami obrabianego elementu i przejmować przygotówkę do dalszej części procesu technologicznego ... itd ... itd ...

"A skąd NX wie gdzie (w jakiej pozycji) ma się znajdować aktualnie przygotówka" ?

Trzeba przyznać, że jest to bardzo sensowne i trafne pytanie. W starszych wersjach oprogramowania można było przyjąć ten czynnik jako pomijalny ponieważ zawsze pozycja przygotówki podążała za pozycją części obrabianej (komponentu złożenia). 

Począwszy od wersji NX 11 w oknie Blank Geometry (Geometria przygotówki) pojawiła się nowa belka IPW Position (Położenie IPW). Chcąc zachować omawiany sposób przejmowania przygotówki (czyli na podstawie położenia komponentu złożenia) należy w parametrze Positioning Type (Typ pozycjonowania) wybrać domyślną opcję Part (Część).

​Trzeba tutaj zaznaczyć, że należy być konsekwentnym i używać cały czas (począwszy od pierwszego WORKPIECE) tego samego ustawienia opcji Positioning Type (Typ pozycjonowania).

Praca na warstwach lub gdy w trakcie procesu technologicznego zmienia się część obrabiana

​I tutaj dochodzimy do niezwykle istotnej funkcjonalności belki IPW Position (Położenie IPW),  która pojawiła się począwszy od NX 11.

Co zrobić jeśli nie chce pracować na złożeniach lub moja bryła w trakcie obróbki musi się zmienić (z jakiegokolwiek powodu) ?

​Wszystko sprowadza się do kolejnej opcji parametru Positioning Type (Typ pozycjonowania). Należy wybrać CSYS, a następnie określić układ współrzędnych, który będzie informował o położeniu przygotówki (nie mylić z MCS'em - to coś zupełnie innego).

Na poniższej ilustracji warto zwrócić uwagę na umiejscowienie i zwrot CSYS (zauważ, że został on przemieszczony tak samo jak część obrabiana).

Inne zastosowania IPW - In Process Workpiece (IPW element obrabiany)

​Funkcjonalność omawianej opcji jest bardzo duża i często może być dostosowana pod konkretne wymagania użytkownika. Poniżej zaprezentuję jeszcze klika przykładowych możliwości, które wydają się najbardziej praktyczne do wykorzystania podczas codziennej pracy w przemyśle.

1. Obróbka jednej i tej samej części.

Część obrabiana nie zmienia się, a użytkownik chce wykonać obróbkę resztek bądź operacje indeksowania (tzw. obróbka 3+2). Sposób ten jest jednak stosunkowo rzadko stosowany bo zwykle prościej (i szybciej) jest użyć parametru: Cutting Parameters (Parametry obróbki) - Containment (Zakres) - In Process Workpiece (Obiekt IPW) - Use 3D (Użyj 3D).

​2. Zmiana modelu.

Najbardziej typowy przykład to detal z otworami. Początkowo do frezowania potrzebujemy "model zaślepiony" - tak aby obróbka zgrubna pomijała wyłączone obszary. Następnie zachodzi potrzeba podmiany modelu w celu wykonania otworów. Dzięki IPW - In Process Workpiece (IPW element obrabiany) możemy mieć cały czas aktualną przygotówkę.

​​3. Przejmowanie przygotówki z innego pliku.

Kiedy prościej i wygodniej jest podzielić technologię na kilka plików *.prt to również można przejmować pomiędzy nimi IPW.

4. Przejmowanie IPW pomiędzy obrabiarkami (wirtualnymi maszynami).

W zasadzie jest to szczególny przypadek poprzedniego punktu. Może być on stosowany dwojako: 

- Przejmowanie IPW pomiędzy dwoma różnym obrabiarkami.

- Przejmowanie IPW na tej samej maszynie. Zmienia się tylko zamocowanie części (w pierwszym pliku przechowujemy pierwsze położenie obrabiarki względem detalu obrabianego, a w kolejnym pliku *.prt inne położenie).

Jest to często bardzo niedoceniana funkcjonalność. Zauważymy, że możemy mieć cały czas aktualny IPW przy kilku różnych maszynach (lub kilku konfiguracjach jednej i tej samej obrabiarki).

4. Przechwyt na tokarkach.

Jest to nowość od wersji NX 12. Bardzo ciekawa opcja - przez wielu użytkowników jeszcze nie "odkryta". Co ciekawe ta funkcjonalność pozwala na przechwyt wielokrotny, gdzie możemy wiele razy przekładać element obrabiany z wrzeciona do przeciwwrzeciona i odwrotnie.

Oczywiście możliwa jest też prostsza forma wykorzystania tej funkcji, czyli użycie IPW - In Process Workpiece (IPW element obrabiany) do przemocowania części tokarskiej.

Zalecana struktura geometrii w module tokarskim gdy używa się IPW - In Process Workpiece (IPW element obrabiany) to układ gdzie MCS_SPINDLE jest rodzicem TURNING_WORKPIECE.


 

Komentarze

Umieść swój komentarz jako pierwszy!
Gość
wtorek, 15, październik 2019

Zdjęcie captcha

Najbardziej popularne posty

04 listopad 2018
NX CAD
Tworzenie własnych szablonów rysunkowych jest nieodzowną częścią pracy na nowym systemie CAD. Z tego powodu w niniejszym artykule zostanie opisana metoda dodawania i edycji własnych formatek w NXCAD, aby oszczędzić niepotrzebnej pracy na dostosowywaniu arkusza w każdym nowym projekcie....
13 wrzesień 2018
NX CAD
​NX (poprzednia nazwa Unigraphics) instaluje się domyślnie w kilkunastu językach. W dowolnej chwili użytkownik może zmienić język menu, mimo że podczas instalacji została wybrana tylko jedna pozycja (np. polish).   Zmianę języka można zrealizować na 2 sposoby: 1. Edycja zmienn...
01 sierpień 2018
NX CAD
Podczas pracy nad detalem gdy już proces projektowania jest zakończony, możemy bezpośrednio w środowisku "Modelowania" przygotować odpowiednie widoki. Gdy nasza licencja NX posiada moduł do aplikacji "PMI" użytkownik jest w stanie poza zwykłymi widokami stworzyć przekrój, który nastę...
09 listopad 2018
NX CAD
Praca na warstwach w oprogramowaniu NX jest bardzo popularna i szeroko wykorzystywana w praktyce. Użytkownicy przeważnie wykorzystują warstwy do szybkiego pokazywania oraz ukrywania poszczególnych obiektów w pliku. ...
27 listopad 2018
NX CAD
Klonowanie w NX jest przeznaczone do szybkiego kopiowania plików ze zmienionymi nazwami. Kopiowanie odbywa się według reguł nazewnictwa, co znacznie skraca czas potrzeby na modyfikację nazw. Pliki po zmianie nazw nie tracą żadnych powiązań. Klonowanie umożliwia szybkie kopiowanie podzespół i wy...